Τα τελευταία χρόνια εντείνεται η επίθεση σε εκπαίδευση, εργασία και πραγματοποιείται συρρίκνωση των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων στο φόντο τόσο της μεθοδευμένης οικονομικής (καπιταλιστικής) κρίσης όσο και στο όνομα της δικιάς μας “τεχνητής” ανασφάλειας, όπου όλα πρέπει να παρακολουθούνται και καθετί διαφορετικό να απομονώνεται, να καταστέλλεται και να διώκεται ποινικά.
Αυτή η κατάσταση είχε ως φυσικό επακόλουθο τον κοινωνικό αναβρασμό και την ανάγκη για πολιτικές ζυμώσεις που ξεφεύγουν από τα στενά πλαίσια της Βουλής και της εκπροσώπησης των 300, πάνω σε μια βάση αμεσοδημοκρατίας, αδιαμεσολάβητης έκφρασης μέσα σε αμφιθέατρα, σχολικές αίθουσες, στον δρόμο... παντού, σε ολόκληρη την κοινωνία.
Σε μια “ανάπτυξη” που βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπων και περιβάλλοντος η δικαιολογημένη αντίδραση της κοινωνίας, ως απάντηση σε αυτήν την επίθεση, βρήκε απέναντι της την καταστολή. Καταστολή που εκφράστηκε με ξυλοδαρμούς συνταξιούχων, φοιτητών, μαθητών, εργαζόμενων, με ρίψη χημικών σε διαδηλωτές, με στέρηση δικαιωμάτων σε συλληφθέντες. Ένας κρατικός μηχανισμός βίαιος και αυθαίρετος.
Εργατικά ατυχήματα, αυτοκτονίες στον στρατό, “αυτοκτονίες” μέσα σε κρατητήρια (υπόθεση Καραλευτέρη), βασανιστήρια μεταναστών, δολοφονία στη Λευκίμμη, (...), δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά είναι η ουσία της κρατικής αντιμετώπισης. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου με ό,τι επακολούθησε, αλλά και η πρόσφατη επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα με οξύ.
Η Κωνσταντίνα είναι μία από τις εκατοντάδες μετανάστριες εργάτριες που εργάζεται χρόνια σαν καθαρίστρια σε καθεστώς υπενοικίασης. Είναι γενική γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστών-στριών και Οικιακού Προσωπικού, μάχιμη συνδικαλίστρια. Μαχόταν ενάντια στις καθυστερημένες συμβάσεις, τα κλεμμένα μεροκάματα, τις κλεμμένες υπερωρίες, τη διαφορά ανάμεσα σ’ αυτά που υπογράφουν οι εργαζόμενοι και σ’ αυτά που πραγματικά παίρνουν, την επιλογή σχεδόν αποκλειστικά μεταναστριών και μεταναστών με πράσινη κάρτα ώστε να βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας, την μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ, πάντα με την κάλυψη του δημοσίου και των μιζαδόρων στελεχών του, που γνωρίζουν, υποθάλπουν και ενισχύουν τις μεσαιωνικές σχέσεις εργασίας, συνθέτουν τον κανόνα στους εργολάβους καθαριότητας.
Ένας κανόνας που δεν μας είναι άγνωστος αλλά αποτελεί μια παγιωμένη κατάσταση και στην περιοχή μας με τους εργαζόμενους στην ΔΕΗ. Εργαζόμενοι οι οποίοι εξαναγκάζονται σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου (2μηνες, 6μηνες) παραμένοντας στην δουλειά απλήρωτοι και μη έχοντας την δυνατότητα να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους μέσω κάποιου συλλογικού οργάνου, αλλά και οδηγούμενοι μέσω της ανασφάλειας να αναζητούν το “βόλεμα” μέσω κάποιου κομματικού μηχανισμού. Επιπρόσθετα οι δίμηνες συμβάσεις δεν επιτρέπουν τους εργαζόμενους να εγγραφούν στο ταμείο ανεργίας ώστε να πάρουν το επίδομα. Όλα αυτά οδηγούν σε κατάσταση ομηρίας χιλιάδες εργαζόμενους της περιοχής μας με μοναδικούς επωφελούμενους τους εργολάβους αλλά και τα τοπικά πολιτικά συμφέροντα που καταφέρνουν με αυτόν τον τρόπο να αναπαράγουν την εξουσία τους.
Το κράτος που λειτουργεί σε πλήρη σύμπλευση με τα συμφέροντα των εταιριών εις βάρος των εργαζομένων, αλλά και όλης της κοινωνίας, καταστέλλει και φιμώνει κάθε φωνή που αντίκειται σε όλα αυτά. Παραδείγματα αποτελούν και οι προσπάθειες φίμωσης της δικιάς μας φωνής απέναντι σε όλα αυτά με το στήσιμο ενός “χριστουγεννιάτικου” δέντρου στο κέντρο της πόλης μας με φωτογραφίες από τα πρόσφατα γεγονότα της καταστολής και του κοινωνικού αγώνα. Το δέντρο “κλάπηκε μυστηριωδώς” κατά τη διάρκεια της νύχτας χωρίς καμία προειδοποίηση. Η απάντηση του Δήμου ήταν: “δεν γνωρίζω / δεν απαντώ”. Επιπρόσθετα ένας μηχανισμός φίμωσης λειτούργησε άμεσα αφαιρώντας τις αφίσες, που ανακοίνωναν πορεία, μέσα σε λιγότερο από 4 ώρες. Από αυτόν τον μηχανισμό δεν ξέφυγε και το πανό (με σύνθημα: Στις Τράπεζες Λεφτά, στην Κοινωνία Σφαίρες) που κρεμάστηκε μετά το τέλος της πορείας και “εξαφανίστηκε” μέσα σε μισή ώρα. Η δική μας απάντηση σε αυτή τη τακτική, ήταν η δυναμική πορεία που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο. Η φωτογράφηση των συμμετεχόντων από ασφαλίτες και η προσπάθεια παρεμπόδισης της έξω από το αστυνομικό τμήμα δεν μας φοβίζουν. Η πορεία συνεχίστηκε φωνάζοντας συνθήματα, μοιράζοντας κείμενα αντιπληροφόρησης, γράφοντας συνθήματα και κατέληξε στο κέντρο της πόλης. Η δική μας απάντηση θα είναι η συνεχής παρουσία στα τεκταινόμενα που μας αφορούν.
Το κράτος και οι μηχανισμοί των ΜΜΕ και της αστυνομίας εξυπηρετώντας τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα αποδεικνύουν καθημερινά ότι έχουν ως στόχο την διατήρηση της κανονικότητας. Μιας κανονικότητας που προβάλλεται ως φυσιολογική κατεύθυνση για την αναπαραγωγή των θεσμών που στηρίζουν το σύστημα, από την εκπαίδευση και τις υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις έως και τον καταναλωτισμό με στόχο την διαφύλαξη των κερδών και την αποδοχή αυτής της διαδικασίας ως της μόνης πραγματικής και λειτουργικής λύσης. H παρουσίαση της ως μόνη λύση περιορίζει τα περιθώρια για την έμπρακτη αμφισβήτηση της. Κανονικότητα που στην ουσία της δημιουργεί ανισότητες και εκμετάλλευση, μπορεί και πρέπει να έχει ως απάντηση τους νικηφόρους και μαζικούς κοινωνικούς αγώνες. Οι φοιτητές, οι μαθητές, οι μετανάστες και οι εργαζόμενοι όλοι μαζί να απαιτήσουμε την ανατροπή αυτής της πολιτικής απέναντι σε ένα κράτος που την προτάσσει ως μονόδρομο.
Καλούμε σε:
Εκδήλωση στο Σύλλογο Κατά των Εξαρτήσεων (Κομνηνών 9, έναντι του σκακιστικού συλλόγου) την Κυριακή 04/01, 18:00. Θα γίνει συζήτηση με θέμα “Κρατική Βία κι Εμείς” και προβολή ντοκιμαντέρ.
Συγκέντρωση - Πορεία την Δευτέρα 05/01 από την Κεντρική Πλατεία στης 12:00.
Έπειτα απο την επιτυχία που είχε ο στολισμός δέντρου στα Γιάννενα είπαμε να το εφαρμόσουμε και στην Πτολεμαίδα.
Το πρωί έγινε στολισμός δέντρου στην κεντρική πλατεία της Πτολεμαΐδας και μοιράσμα της ανακοίνωσης μας. Τα στολίδια αποτέλεσαν φωτογραφίες από την κρατική καταστολή και τις πρόσφατες κινητοποιήσεις.
Σαν δώρα που διεκδικούμε και δεν περιμένουμε από τον “Άϊ Βασίλη” κάτω από το δέντρο βρίσκονται η δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία, 8ωρη εργασία, αυξημένος μισθός, ένσημα και ασφάλιση, καθαρό περιβάλλον για μας και τα παιδιά μας, άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων, η πτώση της κυβέρνησης και συνολικά αυτής της πολιτικής.
Η κίνηση τράβηξε την προσοχή του κόσμου και υπήρξε ενδιαφέρον απο πολλούς για το ποιοι είμαστε και αν υπάρχει κάποια δράση για τις επόμενες ημέρες.
Έτσι λοιπόν πάρθηκε η απόφαση να οργανώσουμε μια συγκέντρωση - πορεία για το Σάββατο στης 12:00 απο την κεντρική πλατεία.
Το Σάββατο 6/12 ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στο κέντρο των Εξαρχείων. Από εκείνη τη στιγμή ξεσπούν κοινωνικές αναταραχές με αφορμή τη δολοφονία και την κρατική καταστολή. Η ίδια πολιτική που όπλισε και οπλίζει το χέρι των μπάτσων και παρακρατικές ομάδες - ”αγανακτισμένους” πολίτες, είναι η ίδια που έχει αθωώσει τους δολοφόνους των: Κουμή, Κανελλοπούλου, Καλτεζά, Τεμπονέρα, (...), προωθεί βασανιστήρια σε μετανάστες στα Αστυνομικά Τμήματα και “παρατάσσει” τα ΜΑΤ σε κάθε κινητοποίηση. Είναι η ίδια πολιτική που με ασπίδα τις δυνάμεις καταστολής προστατεύει τα συμφέροντα των ήδη προνομιακών ομάδων. Με την δολοφονία του Αλέξανδρου το κράτος απέδειξε ότι δεν διώκει μόνο τις ιδέες αλλά αμφισβητεί το δικαίωμα στην ύπαρξη.
Οι κοινωνικές αυτές αναταραχές αποτελούν συσσωρευμένη αγανάκτηση λόγω των αντιδραστικών μέτρων σε εκπαίδευση, εργασία αλλά και της συρρίκνωσης των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων στο φόντο τόσο της οικονομικής (καπιταλιστικής) κρίσης όσο και στο όνομα της δικιάς μας ασφάλειας, όπου όλα πρέπει να παρακολουθούνται και καθετί διαφορετικό να θεωρείται ύποπτο. Σε μια κοινωνία όπου η “ανάπτυξη” βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπων και περιβάλλοντος η δολοφονία του 15χρονου ήταν η σπίθα που οδήγησε χιλιάδες διαδηλωτές στο δρόμο.
Άμεση αντίδραση υπήρξε από ολόκληρη την κοινωνία, τους εργαζόμενους με απεργίες, τους μαθητές με καταλήψεις σχολείων και τους φοιτητές οι οποίοι απάντησαν στο ζήτημα της κρατικής καταστολής και της ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων καταλαμβάνοντας τις σχολές τους. Επίσης έθεσαν τα ιδιαίτερα εκπαιδευτικά ζητήματα που σε συνδυασμό με τα αιτήματα των συνδικάτων και των μαθητών οδήγησαν στις μαζικότερες και πιο διεκδικητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων.
Οι μόνοι υπεύθυνοι είναι η Κυβέρνηση των ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ και οι πολιτικές των κυβερνήσεων Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Το μακρύ χέρι των κυβερνήσεων στο δρόμο είναι τα ΜΜΕ, η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, τα ΜΑΤ και οι ασφαλίτες, που καταστέλλουν, δολοφονούν και αθωώνονται.
Η απάντηση σε όλα αυτά μπορεί και πρέπει να είναι οι νικηφόροι και μαζικοί κοινωνικοί αγώνες. Οι φοιτητές, οι μαθητές, οι μετανάστες και οι εργαζόμενοι όλοι μαζί να απαιτήσουμε την ανατροπή αυτής της πολιτικής και των Κυβερνήσεων που την εφαρμόζουν.
Απαιτούμε:
Να ρίξουμε την Κυβέρνηση των Δολοφόνων και κάθε κυβέρνηση της ίδιας πολιτικής.
Να καταδικαστούν οι Δολοφόνοι και οι πολιτικοί αυτουργοί.
Να καταργηθούν τα σώματα καταστολής (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΥΜΕΤ, Ειδικοί Φρουροί), κάθε μέσο καταστολής - παρακολούθησης (κάμερες, κ.α.) και να καταργηθούν οι Τρομονόμοι.
Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων – Απόσυρση των κατηγοριών.
Παλεύουμε:
Ενάντια στην πολιτική που καταστέλλει και δολοφονεί.
Ενάντια στην πολιτική που θίγει τα εργασιακά μας δικαιώματα.
Ενάντια στην πολιτική που καταστρέφει το περιβάλλον και τις ζωές μας.
Για αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους και για όλες. Καμιά ιδιωτική πρωτοβουλία στην εκπαίδευση.
Για συνολική ανατροπή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης (κατάργηση του Ασύλου, κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, νέος Νόμος-Πλαίσιο, Πειθαρχικά κ.α.).
Καλούμε σε:
Συγκέντρωση - Πορεία στην κεντρική πλατεία το Σάββατο 27/12 στις 12:00.
Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι ούτε αθώοι ούτε ένοχοι... είναι ΔΙΚΑΙΟΙ!